Ah kalbim

​Kırık bir kalbin sahibiyim ben. Bir o kadar da söz dinlemez, 

hoyrat. 

Tüm dünyaya meydan okuyabilirim. Herkesi karşıma alabilir, eyvallahsız yaşayabilirim. Lakin yüreğime söz geçiremiyorum. 

Gücüm yetmiyor. İnsan kendine dost kendine düşman. Bizi bizden başkası mağlup edemezmiş, öğrendim. Yeniliyorum her defasında bu garip yüreğe. Aklımın olmaz dediğine illa demekten yılmıyor, bıkmıyor. 

Bitap düşüyorum. Hırpalıyor beni. Dıştan bakıldığında dimdik mağrur görünsemde içten içe eriyorum. Sevda sızısı bu. Katlanılmaz bir acı. Nereye kadar dayanılır! Bilmiyorum. 

Bu yolda dibe vurup yok olmakta var, kendini keşfedip varolmakta.

matmazelnoraliya